ستایش خداوندی را سزاست که یکی از راههای رضوانش را ماه خودش، یعنی ماه رمضان قرار داد، ماه روزه، ماه اسلام، ماه صهارت، ماه پاکسازی درونی و ماه قیام.
فرازی از دعای چهل و سوم صحیفهی سجادیه
سلام. رمضان امسال هم آمد و خدا یکبار دیگه توفیق روزهداری رو نصیبمون کرد. رمضون در کنار تمام خوبیهاش، یکی از بزرگترین حُسنهایی که داره اینه که یک تغییر در زندگیمون بوجود میاره و ما رو از روزمرگی که در ماههای دیگهی سال اسیرشیم نجات میده.
واسه این پست یه مطلب عشقولانه که دوست عزیزم، جواد واسهام فرستاده رو انتخاب کردم، اگر تکراری بود، به بزرگی خودتون ببخشید:
استادى از شاگردانش پرسيد: «چرا ما وقتى عصبانى هستيم داد ميزنيم؟ چرا مردم هنگامى که خشمگين هستند صدايشان را بلند ميکنند و سر هم داد ميکشند؟»
شاگردان فکرى کردند و يکى از آنها گفت: «چون در آن لحظه، آرامش و خونسرديمان را از دست ميدهيم.»
استاد پرسيد: «اين که آرامشمان را از دست ميدهيم درست است امّا چرا با وجودى که طرف مقابل کنارمان قرار دارد داد ميزنيم؟ آيا نميتوان با صداى ملايم صحبت کرد؟ چرا هنگامى که خشمگين هستيم داد ميزنيم؟»
شاگردان هر کدام جوابهايى دادند امّا پاسخهاى هيچکدام استاد را راضى نکرد.
سرانجام او چنين توضيح داد: «هنگامى که دو نفر از دست يکديگر عصبانى هستند، قلبهايشان از يکديگر فاصله ميگيرد. آنها براى اين که فاصله را جبران کنند مجبورند که داد بزنند. هر چه ميزان عصبانيت و خشم بيشتر باشد، اين فاصله بيشتر است و آنها بايد صدايشان را بلندتر کنند.»
سپس استاد پرسيد: «هنگامى که دو نفر عاشق همديگر باشند چه اتفاقى ميافتد؟ آنها سر هم داد نميزنند بلکه خيلى به آرامى با هم صحبت ميکنند. چرا؟ چون قلبهايشان خيلى به هم نزديک است. فاصله قلبهاشان بسيار کم است» استاد ادامه داد: «هنگامى که عشقشان به يکديگر بيشتر شد، چه اتفاقى ميافتد؟ آنها حتى حرف معمولى هم با هم نميزنند و فقط در گوش هم نجوا ميکنند و عشقشان باز هم به يکديگر بيشتر ميشود. سرانجام، حتى از نجوا کردن هم بينياز ميشوند و فقط به يکديگر نگاه ميکنند. اين هنگامى است که ديگر هيچ فاصلهاى بين قلبهاى آنها باقى نمانده باشد.»
منبع: اینباکس جیمیلم.
نمیخواستم اعتراض سبز بنویسم، اما همین الآن برنامهای از مایهی ننگ ما (صدا و سیمای سابق) پخش شد که گذشته از اینکه نشون میداد برنامهسازهای معتبر حاضر به ساخت برنامه و همکاری نشدند، وقاحت سازمان مذکور رو نشون داد: حمید ماهیصفت در برنامهی بعد از افطار ماه رمضان شبکه 3، کسی که خندیدن رو به تمسخر گرفتن اقلیتهای قومی میدونه. معنای «رسانهی ملی» رو فهمیدیم.
پینوشت 1: بعد از بازتاب گستردهی اعتراض سبز پست قبلی در رسانههای ایران و جهان، تصمیم گرفتیم هر از چندگاهی در حمایت از بانوان جامعه، قلم بزنیم.
پینوشت 2: بعضیها میگن اعتراض سبز رو تمومش کن، یه عده هم میگن ادامه بده، حالا من چیکارش کنم؟
پینوشت 3: کلمهی «torture» (به معنای شکنجه) رو تو گوگل یا یاهو سرچ کنین ببینید چه اتفاقی میافته؟
پینوشت 4: برگ دیگری از مرامنامهی اصولگرایی رو شد: سایت «کیهان تهران، یک سایت جاسوسی است.» اگر عضو سایت کلوب هستید، حتماً حتماً حتماً این مطلب رو بخونید و داغش کنید تا دیگران هم مطلع بشن.
این تغییر رو خوب اومدی
میگما مطمئنی وقتی عاشقا عصبانی میشن سر هم داد نمیزنن؟!!!
بیبیب هورا بیبیب هورا (این مال پی نوشت یک بود)
خب اگه اعتراضی داری ادامه بده اگه فک میکنی اعتراضی نداری تمومش کن